Ontspannen aan de start

30 april 2014

Blog

Zondag 27 april 2014. Heb ik deze week de spieren in mijn benen voldoende los gefietst? Ben ik genoeg hersteld? Vanmiddag kom ik erachter! Op het programma staat Antwerp 10 Miles. Zenuwachtig ben ik niet. Tien Engelse landmijl is ruim vijf kilometer minder dan de afstand die ik vorige week gelopen heb.

Om half één vertrekken we vanaf de carpoolplaats. Met vieren in de auto onderweg naar Antwerpen. Kunnen we parkeren niet al te ver van de start? Een plekje is vlot gevonden, op de locatie die we bedacht hadden. We wandelen naar het ’Ten Miles & Marathon-dorp’. Wat enorm groot opgezet! 41.000 lopers vandaag.

Eerst uitvinden waar we ons startnummer en shirt kunnen ophalen. Blijkt helemaal aan de andere kant te zijn. Het is een stuk lopen, maar alles is goed georganiseerd en de zon schijnt. Het ophalen van de spullen gaat vlekkeloos en zonder wachttijden. Bij de toiletten is dat anders.

We zijn ruim op tijd voor de start. Even zitten op een stoeprandje; benen laten rusten. Vreemde gewaarwording dat ik volledig ontspannen ben aan de start van zo’n groot loopevenement. Ik schrijf het toe aan het feit dat ik vorige week de halve marathon gelopen heb. Dat was mijn doel. En mijn doel heb ik bereikt.

Om half drie gaat het startvak open. De mannen gaan er gelijk vandoor. Succes!
De vrouwen gaan nog maar eens plassen.
Samen met mijn loopmaatje sta ik relaxt in het startvak. Ook zij is ontspannen. We worden gepasseerd door lopers die vooraan willen starten. Het startschot klinkt en we blijven stil staan. Het duurt nog wel even voor wij gaan rennen.

Zo’n vijftien minuten na het startschot stappen wij over de startstreep. Zonder spanning beginnen wij aan onze zestien kilometer. Wat staat er veel publiek!
Eerste paar kilometers zijn vrij eenvoudig. Maar dan begint de klim richting de Kennedytunnel. “Knieën hoog”, zegt mijn loopmaatje. Ik luister graag!

In de Kennedy ruikt het enorm naar zweet; ook mij breekt het gelijk uit. Wat is het hier benauwd. Naar beneden gaat goed en ik zing even mee met de rest. Naar boven laat ik mij daartoe niet verleiden. De klim richting centrum volgt en blijft maar duren. Waarom wilde ik hier ook alweer aan deelnemen?

Opnieuw volgt er een tunnel. Deze keer korter, minder heftig. Over trambanen lopen verder. Water! Bij de drankpost gaan we over tot wandelen en drinken we rustig. Wat een volk aan de kaaien. Voor mijn gevoel ‘rijen dik’. Ondertussen zijn we halverwege het parcours en stel ik voor het tempo iets te laten zakken.

We slingeren door de stad Antwerpen. Geweldig al die aanmoedigingen! Hier en daar staat de muziek keihard en de beats helpen! Oppassen voor de kinderkoppen en de tramsporen. Dan volgt de Meir; de winkelstraat is een prima hardlooppad. Via verschillende leien en ruien arriveren we bij de Waaslandtunnel, alias de ‘Konijnenpijp’. Een oude lange smalle tunnel . Ruim 1700 meter! Er hangt een spandoek ‘aan het einde van de tunnel is er licht’: zowel letterlijk als figuurlijk.

De tunnel gaat zalig naar beneden en mijn loopmaatje en ik lopen relaxt. Beiden in de wetenschap dat het van korte duur zal zijn. Al gauw zijn we halverwege en start de klim. Niet steil, maar ver en bijtend. We gaan over tot wandelen, maar is dat zwaarder. Dus gaan we weer hardlopen. Nou ja, hard… Uit de tunnel worden we toegespeeld door doedelzakspelers en aangemoedigd door het publiek. De hoek om en dan is de finish in zicht. Een laatste sprint zit er niet meer in. Hand in hand lopen zij en ik de finish over. Blij dat we er zijn!

Foto’s via DVV Antwerp 10 Miles en in eigen beheer.
© Margo Hermans, april 2014
Note: voor het eerst gepubliceerd op 30 april 2014 op mijn vorige website.
, , , , ,

Over Margo Hermans

Op aarde ~ 1972 | Directiesecretaresse ENGIE ~ 1994 | Eega ♥ Han ~ 1997 | Schilderen & tekenen ~ 1998-2015 | Mama ♥ Stijn ~ 2003 | Hardlopen ~ 2009 | Medeorganisator VESTROCK ~ 2010-2014 | Eigen blog aangedurfd ~ 2014 | Minerva Netwerk Directiesecretaresses, lid werkgroep ~ 2014 | Redactielid De Snisser Courant ~ 2014 | Medeorganisator d’Ossekoppenloop ~ 2014 | Eindredactie De Snisser Courant ~ mei 2015 | Eerste marathon ~ april 2017

Bekijk alle berichten van Margo Hermans

Abonneren

Abonneer op onze RSS feed en sociale profielen om updates te ontvangen.

4 reacties op “Ontspannen aan de start”

  1. Johnny Zegt:

    Succes en heel veel plezier a.s. Zondag in Antwerpen.
    Dit jaar mag je door de andere buis van de Kennedy-tunnel 😀

    Groetjes, Johnny.

    Liked by 1 persoon

Trackbacks/Pingbacks

  1. Smile Every Mile | Margo Hermans - 29 april 2015

    […] Wave 2 is de onze. De mensenmassa in het startvak is enorm. Niet nadenken over ‘wat als er iets gebeurd’. Gelukkig word ik afgeleid door teksten zoals ‘Run, Sweat, Run’ en ‘Smile Every Mile’, die DVV daar heeft geplaatst. Het startschot voor de tweede wave klinkt; 12 minuten later stap ik over de startstreep. Er staat enorm veel publiek langs de kant aanmoedigingen te roepen. Ik loop hard, eigenlijk te hard. Ik heb mezelf voorgenomen om rustig en relaxt te lopen, dus ik laat mijn tempo iets zakken. Alhoewel ik stiekem wel hoop op een betere eindtijd dan de vorige keren (2012 01:34:48 en 2014 01:38:30). […]

    Like

%d bloggers liken dit: