Spartacus Run

7 mei 2014

Blog

Leukste gymles op de lagere school? Apenkooi! Klimmen, klauteren en rennen. En dat ga ik straks weer doen! Bij de Sparactus Run. Zou het zoiets zijn als ‘buitenspelen voor grote mensen’?

Mud Masters Obstacle Run, Strong Man Run, en Spartacus Run. Een brug te ver dacht ik, maar het leek me geweldig om aan zo’n loopevenement deel te nemen. Toen werd ik gevraagd om mee te gaan. Ik twijfelde… Maar ze beloofden me te helpen wanneer ik moeite zou hebben met een hindernis. Dat trok me over de streep.

Boom, net achter Antwerpen. Auto geparkeerd. Eerst een flinke wandeling met de zon aan de hemel. Drukte van jewelste! Achtduizend man aan de start. Dertig procent vrouw, en daar ben ik er één van. Startnummer opgespeld, chip aan schoen, handschoentjes aan. Net voor de start een fikse regenbui. Gelaten staan we in de rij bij de tassenbewaring. Regen, het parcours zal extra glibberig zijn!

Vier startvakken naast elkaar. Tweehonderdvijftig lopers tegelijk in een vak. Elke vijf minuten een start. In het vak naast ons lijkt het wel carnaval: verkleed en de polonaise!
Keiharde rockmuziek, vlammen, drie, twee, één: start! Een paar meter rennen en gelijk een helling op. Eenvoudige hindernissen volgen. We rennen het bos in en al gauw zakken we tot onze enkels in de modder. Verdorie! Veters heb ik niet strak genoeg vastgemaakt. Met veel moeite lukt het me om mijn schoen aan te houden. Gelukkig volgt een opstopping; ik strik snel beide veters vaster. Dat gaat me niet nog een keer gebeuren!

We rennen verder. Bospaden op en af, soms over asfalt. Daar is ‘Walk on Water’; een groot net gespannen over een rivier. We lopen eroverheen en zakken tot ons middel in het water. Hardlopen met kletsnatte schoenen, ik heb er een hekel aan.

Al gauw staat er een bordje ‘El Capitan’. Het blijkt een hoge steile helling te zijn. Op handen en voeten klim ik omhoog. Boven aangekomen rennen we weer.

‘Gravity’ staat op het volgende bord. Zittend op je billen over het slik naar beneden glijden. Onder een balk door en op plastic zeil met water slieren we verder naar beneden. De snelheid zit er goed in! Daarna lopen we een paar keer omhoog en naar beneden. Het parcours is weer vlak en we rennen door. ‘The Barbie Wire’: op handen en knieën door smeuïge blubber onder prikkeldraad door. “Dit meen je niet”, hoor ik mezelf zeggen. Ik begin eraan. Wanneer ik uit de blubber stap en tussen de struiken doorloop voel ik me trots. Ik heb het gedaan!

Over een brug met brandweerspuiten; de ergste modder spoelt van ons af. Het doolhof is vrij eenvoudig. Mijn loopmaten kijken naar het platgelopen gras en volgen het pad. Dit gaat daarna over in drijvende pontons. Er zijn lopers die de pontons niet nemen, maar naar de overkant zwemmen. Mij niet gezien!

Zigzaggend komen we uit bij ‘Sand for Cement’. Natuurlijk pak ik een zandzak, want op het bord lees ik ‘No Sandbag = Chicken’. Met dat ding op mijn schouder stap ik onder en over palen heen. Blij dat ik hem daarna weer mag afgooien. Berg op, hellinkjes af en komen we uit bij ‘Swim Sala Bim’. De rivier overzwemmen! Niet nadenken, hup het water in en zo’n veertig meter zwemmen. Druipend van het water lopen we verder.

Vanuit mijn ooghoeken had ik het al gezien. Moet ik dit echt doen? Dit vind ik niet leuk! Bouwhekken hangen laag boven de grond: tijgeren! Ik probeer de beste tactiek te kiezen en gok dat dit op mijn rug is. Een meter of acht à tien enorm afzien en stel ik mezelf de vraag ‘waarom?’. Ik red het wel! Een strooien gangetje volgt en dan nog een keer tijgeren over dezelfde lengte. Halverwege zit ik even vast met mijn dot en besluit ik naar mijn buik te draaien. Dat draaien lukt maar net, zo laag is het. De laatste meter word ik overeind getrokken door mijn loopmaat.

Rennen! Heerlijk! Bospad op en af, door de diepe modder het beste parcours zoeken en zorgen dat ik niet onderuit ga. Daar staat de ‘Human Wall’ te wachten; rugbyspelers opzij duwen en weer verder lopen.

De hoog gebouwde helling volgt. Een sprong, het net grijpen en via dat net omhoog klimmen is het laatste grote onderdeel. Daarna volgt nog een groep hindernissen: hekken over klimmen, een stapel banden oversteken, door een rioolbuis kruipen die in modderwater ligt en als laatste over boomstammen. Daar is de finish! Tien kilometer, vijftien hindernissen en één uur en zesendertig minuten later zijn we klaar.

Een grote medaille wordt ons omgehangen en we lachen. Wat een topmiddag!

Spartacus Run Boom 2014

, , ,

Over Margo Hermans

Op aarde ~ 1972 | Directiesecretaresse ENGIE ~ 1994 | Eega ♥ Han ~ 1997 | Schilderen & tekenen ~ 1998-2015 | Mama ♥ Stijn ~ 2003 | Hardlopen ~ 2009 | Medeorganisator VESTROCK ~ 2010-2014 | Eigen blog aangedurfd ~ 2014 | Minerva Netwerk Directiesecretaresses, lid werkgroep ~ 2014 | Redactielid De Snisser Courant ~ 2014 | Medeorganisator d’Ossekoppenloop ~ 2014 | Eindredactie De Snisser Courant ~ mei 2015 | Eerste marathon ~ april 2017

Bekijk alle berichten van Margo Hermans

Abonneren

Abonneer op onze RSS feed en sociale profielen om updates te ontvangen.

7 reacties op “Spartacus Run”

  1. Nadia Bleyenberg Zegt:

    Leuk Margo! Je hebt het zo levendig omschreven dat ik bijna het gevoel krijg dat ik er zelf bij geweest ben 😀 Leuke afwisseling om tijdens m’n studie-marathon jouw blogs te lezen 😉

    Liked by 1 persoon

  2. Margo Hermans Zegt:

    Dank je wel Nadia!

    Like

  3. Mary Kartopawiro Zegt:

    Bravo Margo! Wát een diehard ben jij ! Pffff lijkt wel een oorlogsverhaal, zóó spannend en zóó heftig. Respect hoor! Dikke kus, Mary.

    Liked by 1 persoon

Trackbacks/Pingbacks

  1. Zeeuwse klei | Margo Hermans - 17 september 2014

    […] deed ik al weken. Mijn eerste ervaring met een ‘obstacle run’ had ik begin mei in Boom (B): de Spartacus Run. Ik vond het een geweldige middag. Dat smaakte naar […]

    Like

  2. Liever vooruit | Margo Hermans - 31 december 2014

    […] mei nam ik deel aan de Spartacus Run in Boom. Mijn eerste obstacle run en ik was meteen verkocht. Een obstacle run is een soort van […]

    Like

  3. Hygiëne | Margo Hermans - 8 april 2016

    […] Beeldmateriaal via Johnny Dooms (Spartacus Run – Boom, mei 2014). […]

    Liked by 1 persoon

%d bloggers liken dit: