Overmoedig

30 juli 2014

Blog

In mijn agenda staat op 5 oktober een halve marathon genoteerd. Ik train volgens het schema wat goed in het zicht op het aanrecht ligt. Het schema geeft me houvast. Dat vind ik prettig.

Zondag stond een hele lange langzame duurloop op het programma. Ik loop liever van A naar B, dan een rondje. Daarom bracht manlief mij een aardig eind verderop, naar de geboortestreek van mijn ma. In die streek wilde ik graag een keer lopen.

Langs de dijk van de Westerschelde stapte ik uit. Wandelend liep ik de dijk op. Geen pad buitendijks. Een tegenvaller. Ik wandelde terug naar de straatkant en stak mijn duim op naar manlief ten teken dat hij kon vertrekken.

Ook ik vertrok. Mijn hartslag moest laag blijven. Langzaam hardlopen was hetgeen ik moest doen. Al snel voelde ik dat het eigenlijk al te laat op de dag was, want het was echt warm. Te warm.

Een paar keer liep ik over een geasfalteerde helling de dijk op naar buitendijks. Telkens was er geen looppad buitendijks en liep ik weer schuin door het lange gras de dijk af. Toen ik zo’n tien kilometer gelopen had, merkte ik dat de afstand voor vandaag, vanwege de warmte, te ver was. Ik was nog maar halfweg. “Rustig doorgaan”, zei ik tegen mezelf. “Niet opgeven.” Bij kilometer dertien besloot ik een kilometer te wandelen.

Uiteindelijk heb ik nog anderhalve kilometer langzaam hardgelopen en de resterende zes kilometer heb ik gewandeld. Ik voelde dat mijn energieniveau tot het nulpunt gedaald was en ik zag dat ik zuinig met mijn watervoorraad moest zijn.

Het was vast overmoedig, deze training van afgelopen zondag. Maar ik zie het als een leerproces. Nu weet ik dat mijn voorbereiding onvoldoende was: de hoeveelheid waterflesjes aan mijn gordel was te weinig; het was niet slim om geen energiegel mee te nemen; het was te warm.

En toch ben ik trots. Ik heb wel eenentwintig kilometer in mijn benen zitten; tweederde hardlopen en een derde wandelen. Eenmaal thuis nam ik twee perenijsjes als beloning. En om af te koelen. Dat ook.

20140729-200349-72229313.jpg

, ,

Over Margo Hermans

Op aarde ~ 1972 | Directiesecretaresse ENGIE ~ 1994 | Eega ♥ Han ~ 1997 | Schilderen & tekenen ~ 1998-2015 | Mama ♥ Stijn ~ 2003 | Hardlopen ~ 2009 | Medeorganisator VESTROCK ~ 2010-2014 | Eigen blog aangedurfd ~ 2014 | Minerva Netwerk Directiesecretaresses, lid werkgroep ~ 2014 | Redactielid De Snisser Courant ~ 2014 | Medeorganisator d’Ossekoppenloop ~ 2014 | Eindredactie De Snisser Courant ~ mei 2015 | Eerste marathon ~ april 2017

Bekijk alle berichten van Margo Hermans

Abonneren

Abonneer op onze RSS feed en sociale profielen om updates te ontvangen.

6 reacties op “Overmoedig”

  1. Frans V. Zegt:

    Herkenbaar. Maar wel goed hoor. Iedereen weet het toch beter. (voor een ander) Beter 1 kilometer ,slecht, hardgelopen, dan zomaar wat in de zetel hangen. (maar of dit nu waar is, betwijfel ik) Nix forceren!

    Liked by 1 persoon

  2. Ellie Schmitz Zegt:

    Mooi geschreven en knap dat je met die warmte zoveel kilometers op pad bent geweest!

    Liked by 1 persoon

  3. elisabeth cerpentier Zegt:

    Als ik dit lees ben ik weeraleens overtuigd …. ik moet gewoon herbeginnen … chapeau Margo

    Liked by 1 persoon

  4. MichielZiet Zegt:

    Geen waterposten?
    Goede spirit! Gewoon uitgelopen. (Y)

    Like