Helft van de Zeeuws-Vlaamse Marathon

22 april 2015

Blog

Voor de zevende keer stond de Marathon Zeeuws-Vlaanderen op de agenda. Voor mij de zesde keer dat ik deelnam: één keer vijf kilometer afwachtingsloop; drie keer estafette met z’n vieren; en nu voor de tweede keer estafette met z’n tweeën.

Zon stond weer hoog aan de hemel; temperatuur was aangenaam om in te lopen. Om elf uur klonk het startschot in Terneuzen. Weg waren de marathonlopers! Kippenvelmomentje!  Twintig minuten later was het de beurt aan de estafettelopers. Mijn loopmaatje nam de eerste helft voor haar rekening.

Net buiten Terneuzen stopten onze chauffeur en ik om haar aan te moedigen. We zagen haar al van ver aankomen. Knalroze, daar keken we niet naast! Klappen, juichen, en weg was ze. Toen we terug naar de auto liepen, werden we staande gehouden door Omroep Zeeland. Ik ben er niet zo’n fan van om geïnterviewd te worden… maar vooruit.

We vervolgden de autoroute en spotten mijn loopmaatje bij het oversteken van de weg. Gauw sprong ik uit de auto om haar te fotograferen. Bingo! Zwevend op de foto! Bij wisselpunt één hoefden we niet te zijn; we reden gelijk door het tweede.

Marathonlopers passeerden; de meesten van hen keken nog vrij ontspannen. Ook de rappe estafettelopers kwamen al voorbij. Mijn loopmaatje had uitgerekend over de afstand – iets minder dan een halve marathon – 1 uur en 52 minuten te lopen. Vanaf 1 uur en 45 minuten vond ik het spannend worden. Wanneer zou ze er zijn? Sneller dan uitgerekend was ze er! Op 1 uur en 50 minuten nam ik het startnummer van haar over.

Snel uit de menigte weg; het schelpenpad van de Fortenroute op. Wat is er veel wind vandaag! Ik zie op mijn hardloophorloge dat ik echt mijn tempo moet laten zakken, anders houd ik het geen 21 kilometer vol. Zodra ik op het asfalt loop is de beschutting van de struiken weg; met de wind op kop zakt mijn tempo vanzelf… Een binnendijkje zorgt voor enige luwte en dat is fijn. Maar linksaf over de kinderkoppen is het wederom zwaar. Een loopmaatje komt voorbij en zegt dat ik kan aanhaken. Samen lopen we Heikant binnen. Daar zie ik mijn ouders bij de drinkpost staan; voor het eerst zijn ze aanwezig bij een hardloopevenement waaraan ik deelneem. Dit is wel een momentje!

In Heikant kom ik mijn loopmaatje tegen waarmee ik in 2014 de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen gelopen heb; hij loopt nu de hele. Tijdens het passeren doen we een soort van high-five. Het tovert een grote glimlach op mijn gezicht. Enkele meters verder word ik opgewacht door een ander maatje. Zij heeft beloofd het rondje Heikant samen met mij te lopen; ze houdt mijn tempo aan en praat tegen me. Heerlijk om even afgeleid te worden!

Daarna volgen vele kilometers over onverhard terrein: graspaden, zandpaden en bospaden. Hoe dan ook, opletten waar je loopt… Toen mijn horloge piepte om de kilometertijd aan te geven, deed ik dat even niet. Ik schopte tegen een boomwortel en kon mezelf nog maar net staande houden. “Bah, let op Margo!”

Na het bos volgt een stukje asfalt. Mijn gehoopte tempo haalde ik zeker niet, maar ik wist wel dit ik beter liep dan vorig jaar op ditzelfde parcours. Ik draaide van het laatste fietspad langs de achterzijde het VESTROCK-terrein op. Onverhard en omhoog… Mijn snelheid verloor ik volledig. De laatste kilometers waren zwaar. De stadswallen volgde. Het pad naar boven wandelde ik. Terwijl ik liep te rekenen kon ik weer langzaamaan tempo maken. Als ik dat tempo nog twee kilometer kon aanhouden, dan zou ik zeker sneller zijn dan vorig jaar.

Gelukkig! Daar stond mijn loopmaatje Nadia mij in de buurt van de molen op te wachten. De laatste kilometer doen we samen! Zij kletst tegen me aan, leidt me af en samen laten we de stadswallen achter ons. De laatste paar honderd meter lopen we tussen publiek. Heel even kreeg ik vleugels! Samen renden we hard naar de finish.

Erg blij met mijn 21,8 km in een tijd van 2 uur en 15 minuten (3 minuten sneller dan vorig jaar) stond ik uit te blazen na de finishlijn. En onder het genot van alcoholvrije biertjes bleef het in de zon op de markt in Hulst nog lang gezellig!

PS: Maandag werd het item ‘Marathon Zeeuws-Vlaanderen’ uitgezonden bij Omroep Zeeland. Gelukkig hadden ze het interview met mij niet gemonteerd in de sfeerrapportage. Blij!

Finish Team 830 via Racetimer (een tel of tien wachten, dan start het filmpje).

Foto’s en afbeeldingen via Paul Borgt, Marco Pijpelink, Gino van den Broecke, Johnny Dooms, Liesbeth van der Hulst, Ben & Hennie Janse en eigen beheer.
© Margo Hermans, april 2015
, , , , , , , , ,

Over Margo Hermans

Op aarde ~ 1972 | Directiesecretaresse ENGIE ~ 1994 | Eega ♥ Han ~ 1997 | Schilderen & tekenen ~ 1998-2015 | Mama ♥ Stijn ~ 2003 | Hardlopen ~ 2009 | Medeorganisator VESTROCK ~ 2010-2014 | Eigen blog aangedurfd ~ 2014 | Minerva Netwerk Directiesecretaresses, lid werkgroep ~ 2014 | Redactielid De Snisser Courant ~ 2014 | Medeorganisator d’Ossekoppenloop ~ 2014 | Eindredactie De Snisser Courant ~ mei 2015

Bekijk alle berichten van Margo Hermans

Abonneren

Abonneer op onze RSS feed en sociale profielen om updates te ontvangen.

19 reacties op “Helft van de Zeeuws-Vlaamse Marathon”

  1. Frans V. Zegt:

    Een mooi stukje Margot. En oh zo herkenbaar. Niet eens zo de zware fysieke momenten, maar zeker de emotionele momenten. Kippenvel! 🙂

    Liked by 2 people

    Beantwoorden

  2. Ellie Schmitz Zegt:

    Knap gedaan hoor, leuk verslag!

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  3. Marjolijn Feijen Zegt:

    Mooi verhaal. Goed gelopen dames; chapeau (Y)

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  4. Wildcard Zegt:

    Mooi geschreven én vooral knap werk, je moet het toch maar doen 🙂

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  5. Nadia Bleyenberg Zegt:

    Geweldig om, hoewel apart, samen te lopen. Was een superleuke dag, die ik niet snel zal vergeten. Zeker niet met deze blog als herinnering 😃Team spirit 💪

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  6. Joyce Zegt:

    Wat een mooi blogje, echt een genot om te lezen. gefeliciteerd met je pr 😀

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  7. Mari Durieux Zegt:

    Mooi roze team, leuk om te lezen weer

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  8. Odette Zegt:

    Parel, dit stukje.

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  9. Bomma Zegt:

    Prachtig geschreven, het voelde of ik erbij was. Dit is, door mijn handicap, niet voor me weggelegd maar ik geniet ervan wanneer ik anderen zie die dit wel aankunnen en durven. Warme groet.

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

Trackbacks/Pingbacks

  1. 61,56 km estafette tussen Parijs en Rotterdam | Margo Hermans - 3 juni 2015

    […] in mijn achterhoofd trainde ik vanaf eind 2014 naar Roparun 2015 toe. In het voorjaar had ik een halve marathon en een 10 Miles op het programma staan en daarnaast hield ik me meestal braaf aan mijn weekschema […]

    Like

  2. Minder kilometers, wel tevreden | Margo Hermans - 20 april 2016

    […] was ik onderdeel van een estafetteteam met z’n vieren. En twee keer eerder – in 2014 en 2015 – liep ik deze marathon samen met één loopmaatje. Telkens liepen we beiden een […]

    Liked by 1 persoon

  3. Wens | Margo Hermans - 10 augustus 2016

    […] En in 2014 liep ik twee keer een halve. Het jaar 2015 was bijzonder voor me; in april liep ik een halve marathon en eind mei nam ik deel aan Roparun. Voor het jaar 2016 had ik als plan drievierde van de Marathon […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: