Frietje na het hardlopen

30 september 2015

Blog

Een rij met dixies. Ik heb er zo’n hekel aan. Zowel aan de rij, als aan de dixies. Ontkomen doe ik er niet aan bij grote hardloopevenementen; ook niet bij de Energizer Night Run in Antwerpen.

Met elf lopers en twee supporters vertrokken we naar Antwerpen. Ik was een van de chauffeurs. Navigatie ingesteld op de parking aan Jan Welterslaan in Deurne en met drie auto’s achter elkaar richting de stad. In tegenstelling tot wat mijn navigatiesysteem mij vertelde, reden we niet over de ring van Antwerpen maar kriskras door de stad. De voorste chauffeur had, zo bleek achteraf, zijn navigatie ingesteld op de locatie waar het evenement plaatsvond én gekozen voor kortste route. Warempel… we hadden gewoon plaats om te parkeren bij Ruggeveld!

Startnummer, shirt en hoofdlampje ophalen. Shirtje van de Night Run aan, nummer op de buik en tas wegbrengen. Anderen van de groep ontdekten kleedruimtes! Waarom heb ik dan vorig jaar – nadat ik doorweekt was van de regen – zo vreselijk moeilijk staan doen met mijn voeten op een vuilniszak en me staan omkleden in een open tent?

Drukte van jewelste bij de ingang/uitgang van het terrein Night Run. Zo druk zelfs dat het pad volledig versperd werd door mensen die voor ‘wave 2’ arriveren. Lopers die naar de start van ‘wave 1’ moeten, kunnen er niet door en klimmen – ook ik – over het dranghek om toch maar op tijd bij de start te zijn. Geen fijne ervaring!

Met 3.500 lopers wachten we op de start van ‘wave 1′. Bomen sprookjesachtig uitgelicht; beats klinken hard en vrolijk. We dansen een beetje. Het startschot klinkt en we blijven dansen. Ergens achteraan in de groep van 3.500 mensen staan wij; 25 minuten na het startschot stap ik over de startstreep.

Mijn loopmaatje en ik spraken stilzwijgend af samen op een rustig tempo te lopen. Allebei willen we genieten van het evenement en vooral geen blessure oplopen in het donker over de onverharde paden. Kletsend rennen we en genieten we van dj’s in het park, een groep met slagwerk en djembé, vuurspuwers, het sprookjesachtige Zilvermuseum Sterckshof, een verlicht hart en de zeepbelletjes.

Negen kilometer had ik het naar m’n zin, maar net wat minder dan vorig jaar… Er was nu minder muziek, minder verlichting en er waren minder sprookjesfiguren. Ietwat jammer. Gelukkig was het heerlijk weer om te lopen! En nadien? Een biertje en een frietje met mayonaise. Dat smaakt altijd geweldig na het hardlopen!

Aftermovie Energizer Night Run.

Beeldmateriaal in eigen beheer, via Energizer Night Run, via Garmin, Gert Maas.

© Margo Hermans, september 2015

, , , ,

Over Margo Hermans

Op aarde ~ 1972 | Directiesecretaresse ENGIE ~ 1994 | Eega ♥ Han ~ 1997 | Schilderen & tekenen ~ 1998-2015 | Mama ♥ Stijn ~ 2003 | Hardlopen ~ 2009 | Medeorganisator VESTROCK ~ 2010-2014 | Eigen blog aangedurfd ~ 2014 | Minerva Netwerk Directiesecretaresses, lid werkgroep ~ 2014 | Redactielid De Snisser Courant ~ 2014 | Medeorganisator d’Ossekoppenloop ~ 2014 | Eindredactie De Snisser Courant ~ mei 2015 | Eerste marathon ~ april 2017

Bekijk alle berichten van Margo Hermans

Abonneren

Abonneer op onze RSS feed en sociale profielen om updates te ontvangen.

16 reacties op “Frietje na het hardlopen”

  1. @matroosbeek Zegt:

    Lekker, Belgische frietjes, liefst uit een ouderwets gerolde puntzak, na zo’n bijzondere inspanning en avontuur. Mooi geschreven!

    Liked by 1 persoon

  2. Soli Zegt:

    Lekker aanvullen heet zoiets 🙂
    Knap!

    Liked by 1 persoon

  3. MichielZiet Zegt:

    Klinkt leuk, zo’n duistere run. 😀

    Liked by 1 persoon

  4. Mari Durieux Zegt:

    Eten na een run, ik lust dan alles maar frieten zijn wel heel lekker

    Liked by 1 persoon

  5. Jaixy Zegt:

    Heerlijk kan een frietje zijn!
    Knap gedaan!

    Liked by 1 persoon

  6. Taallent Zegt:

    Die friet is natuurlijk volkomen logisch. Dat verdien je wel toch:D En weer een heerlijk hardloopverhaal!

    Liked by 1 persoon

  7. Morgaine Zegt:

    Ja dan is zo’n frietje achteraf meer dan verdiend, way to go!

    X

    Liked by 1 persoon

  8. Patty Zegt:

    Eh..wat zijn dixies?
    Zo’n vette hap is altijd heerlijk na inspanning 🙂

    Like

Trackbacks/Pingbacks

  1. Bijzonder en groots | Margo Hermans - 28 juni 2017

    […] Over de finish keek ik naar het resultaat; eigenlijk was ik gewoon tevreden met het behaalde! Het frietje wat ik na het hardlopen at, smaakte me enorm goed en voelde als […]

    Like