Accepteren?

9 maart 2016

Blog

Zaterdag 5 maart. Opstaan en naar buiten kijken. Zien dat het perfect hardloopweer is. Wit door bevroren dauw en een heldere lucht: heerlijk! Vandaag staat op het programma een hardlooptraining van dertig kilometer. Heb er zin in!

Niet helemaal vol vertrouwen vertrok ik ’s morgens om 9 uur met de groep die op een tempo van 9 kilometer per uur loopt. Het vertrouwen ontbrak, omdat het sinds 13 februari geleden was dat ik een lange afstand gelopen had. Een zware verkoudheid had namelijk roet in het eten gegooid.

Afijn, ik besloot om in de achterhoede te lopen; me niet te laten verleiden om harder dan 9 km per uur te lopen! De eerste vijf kilometer gingen prima. De volgende vijf kilometer ook. Na iedere vijf kilometer stopten we even voor wat hapjes ‘eten’ en enkele slokjes drinken.

De pauze bij het 15 kilometerpunt was voor mij het beslismoment: ga ik verder of loop ik naar huis. Naar huis was op dat moment slechts 7,9 kilometer. Ik voelde me goed en koos om voor de volledige training te gaan. Na het rustmoment bij kilometer 20 waren de spieren in mijn bovenbenen stram, maar eenmaal weer op stoom, lukte het me wel om op een lager tempo te blijven lopen.

Bij de stop op 25 kilometer bood een ploeggenoot me aan om in de auto te stappen. Zijn partner kwam hem halen; voor hem was het voldoende. Ik wimpelde het aanbod af; ervan overtuigd dat ik op een rustig tempo de training kon uitlopen. Maar bij 26,3 kilometer wilden mijn rechtervoet niet meer. Het voelde als een soort hevige kramp in mijn voet. Samen met één van de trainsters wandelde ik een stukje. Probeerde ik verschillende keren opnieuw te lopen en uiteindelijk besloot ik dat wandelen hetgeen was dat alleen op dat moment nog lukte.

Op 27,8 kilometer kwam de ‘bezemwagen’ als geroepen en ik stapte maar al te graag in. Mijn Garmin gaf aan dat ik een nieuw persoonlijk record ‘verste afstand’ gelopen had. Nee, ik accepteerde deze melding niet. Mijn oude record van 26,32 km blijft voorlopig staan.

Inmiddels heeft een osteopaat mij behandeld. Een blokkade bij mijn enkel was de boosdoender. Hij adviseerde mij deze week weer rustig te starten met het hardlopen.

Daarnaast heb ik mij nieuwe hardloopschoenen laten aanmeten. De steun van de schoenen bleek volledig verdwenen te zijn.

Beeldmateriaal via Garmin en Looptijden.
© Margo Hermans, maart 2016
, , , , ,

Over Margo Hermans

Op aarde ~ 1972 | Directiesecretaresse ENGIE ~ 1994 | Eega ♥ Han ~ 1997 | Schilderen & tekenen ~ 1998-2015 | Mama ♥ Stijn ~ 2003 | Hardlopen ~ 2009 | Medeorganisator VESTROCK ~ 2010-2014 | Eigen blog aangedurfd ~ 2014 | Minerva Netwerk Directiesecretaresses, lid werkgroep ~ 2014 | Redactielid De Snisser Courant ~ 2014 | Medeorganisator d’Ossekoppenloop ~ 2014 | Eindredactie De Snisser Courant ~ mei 2015 | Eerste marathon ~ april 2017

Bekijk alle berichten van Margo Hermans

Abonneren

Abonneer op onze RSS feed en sociale profielen om updates te ontvangen.

40 reacties op “Accepteren?”

  1. shivatje Zegt:

    Belangrijk om te luisteren naar je lichaam. En misschien had je beter op het aanbod ingegaan dan de laatste energie uit je lichaam te halen.

    Aum shanthi

    Liked by 1 persoon

  2. shivatje Zegt:

    En dan moet je even de zware gevolgen ervan dragen spijtig genoeg. 😉

    Aum shanthi

    Liked by 1 persoon

  3. Patty Zegt:

    Letterlijk dus even een paar stappen vooruit en toch weer terug moeten…Zal frustrerend zijn. Toch maar even het advies van de osteopaat opvolgen.
    Hopelijk gaat het snel beter, want met het mooie weer voor deur, zal het wel helemaal gaan ‘kriebelen’ 😉

    Liked by 1 persoon

  4. Martha Zegt:

    27 km gerend?! Whaat?! Echt niet normaal man en al helemaal als je je zo voelt, respect!!! Als ik er 5 heb gehad dan doe ik een dansje , klop ik mezelf op de schouder, prijs mezelf de hemel in dat ik dat weer goed gedaan heb en vind dat het tijd is voor een ijsje want dat heb ik dan wel weer verdiend

    Liked by 1 persoon

  5. Geert de Brabander Zegt:

    Respect, Margot… daar kan ik alleen maar van dromen.

    Like

  6. Myriam Zegt:

    Snel beter hoop ik 🙂

    Like

  7. marleen hermans Zegt:

    toch erg knap gedaan. Chapeau. Wandelend zou ik die afstand niet kunnen . Wel op de fiets!!!! Geniet vandaag van het heerlijke voorjaars zonnetje.

    Like

  8. Jaixy Zegt:

    Succen met het herstel.
    Balen dat het uiteindelijk niet zo liep zoals je graag gewilt had.
    Nu goed herstellen en naar het lichaam luisteren.

    Like

  9. Sabine Zegt:

    Nou je hebt het toch maar mooi gedaan! Plus een mooie les voor de volgende keer om week in te stappen Haha 🙂

    Like

  10. Odette Zegt:

    Evengoed knap….

    Liked by 1 persoon

  11. Hedwig Zegt:

    ik hoop dat je genoten hebt van het grootste gedeelte! en hopelijk herstel je snel!

    Liked by 1 persoon

  12. Corine Hout Zegt:

    Wow, knap hoor! Doe ik je niet na. 🙂

    Liked by 1 persoon

  13. Wanda Zegt:

    Toch een diepe buiging hoor! Zelf heb ik helemaal niks met hardlopen, komt ook door mijn knieproblemen waardoor ik het nooit langer dan 10 minuten volhou met alle gevolgen van dien, dus respect dat je überhaupt zo’n afstand weet te volbrengen.

    Liked by 1 persoon

  14. Morgaine Zegt:

    Zo herkenbaar die eerlijkheid van jou, dat heb ik nu ook, soms met een fietstocht, km stand op de meter maar dan heb ik ook een stuk gelopen met fiets aan de hand, en ja dat telt ie ook, die trek ik er dan ook ongeveer vanaf.

    En de tijd van het jaar, verkoudheid, goed hoor, alsnog, bezemwagen of niet, ik doe het je niet na!

    X

    Liked by 1 persoon

  15. Sandra Zegt:

    Pfoeh, respect, wat een afstand! Hopelijk nu ook een snel herstel!

    Liked by 1 persoon

  16. Joolzz Zegt:

    Ik denk dat de moeilijkste training vaak het luisteren naar je lichaam is… Ik vind het in ieder geval wél het moeilijkste…. Rustig aan!!

    Liked by 1 persoon

Trackbacks/Pingbacks

  1. Minder kilometers, wel tevreden | Margo Hermans - 20 april 2016

    […] deel te nemen; ik 30 kilometer en hij het laatste stuk van 12 kilometer. Helaas gooide een voetblessure bij mij roet in het eten en kon ik niet anders dan mijn doel bijstellen. Ik stelde mezelf de […]

    Liked by 1 persoon

  2. Wens | Margo Hermans - 10 augustus 2016

    […] had ik als plan drievierde van de Marathon Zeeuws-Vlaanderen te lopen. Dertig kilometer dus. Een blessure gooide roet in het eten en tijdens de trainingen bleef ik steken op de afstand van 26 kilometer. Ik […]

    Like

  3. Voorbereiding voorbereiden | Margo Hermans - 23 november 2016

    […] verzamelen. Het feit dat ik in het voorjaar van 2106 tijdens één van de lange duurtrainingen een blessure opliep speelt daarin […]

    Like

  4. Minder nerveus | Margo Hermans - 4 januari 2017

    […] hoe mijn lichaam reageerde op zulke wekelijkse lange trainingen – kreeg ik te maken met een blessure aan mijn voet. Door snel te schakelen: oude steunzolen weg, vernieuwd advies bij het kopen van nieuwe […]

    Like

  5. Omdenken | Margo Hermans - 15 maart 2017

    […] van ruim 29 kilometer op het programma. Dit was de training, de route, waarbij ik vorig jaar mijn blessure opliep. De dagen voorafgaand aan mijn training kon ik de gedachte daaraan niet uit mijn hoofd […]

    Like

%d bloggers liken dit: