Doelloos

4 mei 2016

Blog

Door een flinke voetblessure van een aantal weken geleden is bij mij het besef gekomen dat blijvend kunnen genieten van hardlopen veel belangrijker is dan presteren. Een snelle hardloopster zal ik nooit zijn. Gelukkig is hardlopen geen broodwinning. En op een podium staan is voor mij niet weggelegd. Waarom dan steeds de grens opzoeken waarbij genieten niet meer bovenaan staat?

Met de halve marathon en de mudrun achter de rug is er bij mij nu weer even rust gekomen op het gebied van hardlopen. Zaterdagmiddag trok ik mijn loopschoenen aan voor een rustig rondje door de Zeeuws-Vlaamse polder. Genieten van de omgeving lukte me wel. Ik zie een haas die over een akker rent. Vogels vliegen hoog in de lucht. Een koppeltje wilde eenden stijgt op uit een sloot. Wind waait door mijn haren, terwijl ik langs de Westerschelde ren: Heerlijk!

En toch viel het hardlopen me zwaar afgelopen zaterdag. Ik heb op dit moment geen doel voor ogen, geen datum… Waar train ik voor? Waar werk ik naar toe? Wanneer is het volgende grotere evenement waaraan ik deelneem?

Ben ik in een zwart gat gevallen? Ik heb op dit moment geen punt op mijn horizon waar ik heen kan werken. Hoe blijf ik gemotiveerd trainen zonder een echt doel te hebben?

 

Beeldmateriaal in eigen beheer.
© Margo Hermans, mei 2016

 

, , ,

Over Margo Hermans

Op aarde ~ 1972 | Directiesecretaresse ENGIE ~ 1994 | Eega ♥ Han ~ 1997 | Schilderen & tekenen ~ 1998-2015 | Mama ♥ Stijn ~ 2003 | Hardlopen ~ 2009 | Medeorganisator VESTROCK ~ 2010-2014 | Eigen blog aangedurfd ~ 2014 | Minerva Netwerk Directiesecretaresses, lid werkgroep ~ 2014 | Redactielid De Snisser Courant ~ 2014 | Medeorganisator d’Ossekoppenloop ~ 2014 | Eindredactie De Snisser Courant ~ mei 2015 | Eerste marathon ~ april 2017

Bekijk alle berichten van Margo Hermans

Abonneren

Abonneer op onze RSS feed en sociale profielen om updates te ontvangen.

25 reacties op “Doelloos”

  1. Morgaine Zegt:

    Prestatiegericht werken in sport kan ik dus niet eens, ik weet zelfs nog dat ik ooit een blauwe maandag aan wedstrijdzwemmen ging doen. Omdat mijn beste vriendin dat deed wilde ik ook dus ging ik, maar ik kwam niet bij haar in de ploeg, zij was al verder of zo. Wel kwam er al snel een wedstrijd waaraan ik deel mocht nemen. Die heb ik gezwommen, ik won natuurlijk niet, kon ook niet na een paar weken training, hahaha En daarna besloot ik om ermee te stoppen.

    Nu heb ik dat dus ook, ik ben blij als ik kan fietsen, en mijn doel is dan juist, genieten, soms stevig doortrappen en soms juist wat langzamer en genieten van om mij heen, natuurlijk heb ik dan ook mijn camera bij mij en dan is het mijn doel om die haas die jij zag schieten of de vogels boven de Westerschelde te schieten op foto….

    Is dat niet een mooi doel voor jou ook? Hardlopen, maar dan met momentjes met je telefoon prachtige foto’s maken? 😉

    X

    Liked by 1 persoon

  2. shivatje Zegt:

    Is het dan nog een hobby als je prestatie gericht sport gaat doen? Je moet er van kunnen genieten je moet je lichaam aanvoelen. En komt er een datum op de agenda dan kan je alsnog harder gaan trainen. Maar voor nu zou ik zeggen geniet van het lopen en de omgeving.
    Ik heb semi professioneel topsport gedaan en ik vond het altijd leuk dat alles achter de rug was en dat je kon genieten van sport omgeven en andere mensen.

    En zoals morgaine op het laatste ook schrijft hardlopen rusten genieten en mooi foto’s nemen.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

  3. MichielZiet Zegt:

    Ik zou zeggen: prik een wedstrijdje ergens een paar maand verderop. 🙂
    Ps.: Zeer stoere mooie foto. 🙂

    Liked by 1 persoon

  4. Patty Zegt:

    Ik volg je nu al een poos en ik vind het altijd super voor je, wanneer je weer een doel gehaald hebt. Natuurlijk is de weg naar je doel belangrijk, misschien wel belangrijker dan het doel op zich, echter begrijp ik je drang om een doel te hebben heel goed.
    Jezelf gezond houden is al een mooi doel om te blijven rennen. Echter zijn er de komende tijd vast nog wel mooie uitdagingen ergens om aan deel te nemen, dus googlen 😉
    Ik weet niet of je er nog aan kan deelnemen qua agenda en inschrijving misschien al gesloten, maar misschien is ‘de nacht van de vluchteling’ iets voor je?

    Liked by 1 persoon

    • Margo Hermans Zegt:

      Dank je wel voor je fijne reactie! Ik vind wel weer een doel, zodat ik een punt op mijn horizon kan plaatsen. Ik heb het nog niet, maar het komt wel goed. Dank je wel dat je me al een poosje volgt.

      Liked by 1 persoon

  5. Hedwig Zegt:

    Hey Margo… heel herkenbaar: niet vanuit mezelf maar wel door de ogen van een paar loopmaatjes gezien. Zij kampten met een lopersdip… ik zie bij hen dat het enorm helpt om met anderen te lopen. Ik weet niet of je die ‘luxe’ hebt maar ik loop zelf geregeld met anderen en al kletsend genieten we dan van de omgeving. Misschien helpt jou dit ook om je mojo terug te vinden. x

    Liked by 1 persoon

    • Margo Hermans Zegt:

      Ik loop ook graag met anderen. En heel geregeld zoek ik andere lopers op om inderdaad samen te lopen. Mijn gezamenlijke zaterdagochtendtraining is nu gestopt; daar komt denk ik ook mijn lopersdipje uit voort… Ik doe momenteel eigenlijk alleen op woensdag gezamenlijk, dat is een intervaltraining.
      Komt wel weer goed… Even zoeken nog!

      Liked by 1 persoon

  6. Sandra Zegt:

    Goh.. ik ben ook niet de snelste loper, zal ik ook nooit worden, laat staan een podiumplaats halen. Maar ik herken wel dat prestatiegericht zijn. Ik ben dat ook. Ik wil constant van mezelf ‘winnen’, overwinningen op mezelf boeken. Wat dat betreft helpt Strava mij wel. Ik ben altijd blij als een kind als ik daar een bekertje heb dat zegt dat ik op 1 of ander segment een PR gelopen of gereden heb. Het zijn kleine dingen, maar het werkt wel voor mij, het houdt mij aan de gang. 🙂
    Hopelijk vind je snel terug de ‘drive’ om er gewoon van te genieten, want ook dat kan gewoon heel erg leuk zijn.
    Ik vind je foto overigens geweldig!

    Liked by 1 persoon

    • Margo Hermans Zegt:

      Mijn foto is inderdaad echt goed gelukt. In slechts drie keer had ik deze ‘selfie’! Was ik blij mee.
      Ik loop altijd met mijn ‘Garmin’ aan mijn pols. Voor mij waarschijnlijk net zo belangrijk als Strava voor jou 🙂 Leuk dat je jouw ervaringen op hardloopgebied even deelt. Dank je wel!

      Like

  7. egoecho Zegt:

    Met zo’n foto heb je jezelf al mooi op de horizon gezet. Af en toe stilstaan en om je heen kijken, genieten van wat je ziet, hoort en voelt. Dan weer door. De richting heb je, het doel dient zich vanzelf weer aan.
    Minder vaag: pak de evenementkalender, trek de agenda en go! 🙂

    Liked by 1 persoon

  8. Jaixy Zegt:

    Misschien een tussenweg? Evengoed een doel stellen. En ook genieten?
    Maar dat deze 2 meer in balans zijn?

    Liked by 1 persoon

  9. @matroosbeek Zegt:

    Ik ken jouw gevoel. Vroeger liep ik zo’n 30 km per week. Wegens geen doel meer, is dat stilaan 0 km geworden… en vele kilo’s erbij… In het begin voelde ik me schuldig. Maar ik ben nu gelukkiger dan toen ik zo veel sportte. Ik legde mijzelf teveel dwang op. Nu ga ik veel wandelen waarbij ik flink doorstap veel meer ‘zie’ omdat ik geen kilometers meer tel. Net zo gezond en geen blessures meer.

    Liked by 1 persoon

    • Margo Hermans Zegt:

      Dank voor het delen van jouw verhaal Matroosbeek! Ik hoop toch dat ik echt nog wel een hele periode kan blijven hardlopen! Ik doe het zo graag!
      Fijn dat je wel wandelt en heerlijk buiten bent.

      Liked by 1 persoon

  10. Bomma Zegt:

    Ik heb je steeds moeten bewonderen om je doorzettingsvermogen. Ik was ook zo een kuitenbijtertje. Toen ik klein was, kon je mij gerust in een hoekje duwen en ik zei nog dank u. Sedert ik op mijn 17de alleen de beslissing nam om te gaan werken een het geluk had om bij het leger te geraken ben ik open gebloeid. Ik leerde haar op mijn tanden krijgen en ben beginnen vechten. Na veel tegenslag ontmoette ik de liefde van mijn leven en die gaf mij alle kansen om mij te ontwikkelen tot wie ik nu geworden ben. Ik ging op mijn 30ste weer naar school en 2 jaar later behaalde ik mijn eerste volwaardig diploma. Nu ben ik door mijn handicap zwaar beperkt in mijn doen en laten. Toch stel ik mij nog steeds doelen voor ogen. Het mooiste doel is gelukkig zijn zoals ik het nu heb, met de mensen om mij heen die ik liefheb. Veel meer zit er voor mij niet meer in maar ik blijf mijn grenzen aftasten. Warme groet.

    Liked by 2 people

    • Margo Hermans Zegt:

      Wat fijn dat je een stukje over je eigen leven en je eigen doorzettingskracht verteld. Dank je wel, Bomma! Ik blijf mijn doorzettingskracht houden, zoek alleen even een punt op de horizon. Komt goed! Ik houd jouw verhaal in mijn achterhoofd.

      Like

  11. Tante Jos Zegt:

    Zoals meerdere al zeiden..plan een “simpel” evenement een paar maanden verderop. Niks moet, alles mag…..gewoon in de ontspannen sfeer….geen druk op de ketel. Probeer meer te genieten en word bewust van het feit dat je uberhaupt kan lopen….zo vanzelfsprekend is het niet. Succes en je komt er toch wel!

    Liked by 1 persoon

Trackbacks/Pingbacks

  1. Zo word je sneller! | runhedwigrun - 4 mei 2016

    […] eigenlijk wel sneller wilt worden. Heel toevallig las ik net een vers verhaal van collega blogger Margo waarin zij juist beschrijft dat ze super blij is dat ze weer blessurevrij kan lopen en dat […]

    Liked by 1 persoon

%d bloggers liken dit: