Zweetdruppels

24 mei 2017

Blog

Ooit beloofde ik mezelf: “Ik ga nooit een wedstrijd op het strand lopen”. Ik was ervan overtuigd dat zo’n wedstrijd veel te zwaar was. Al die verhalen die ik hoorde; het leek me niks voor mij. Begin oktober 2016 verbrak ik de belofte aan mezelf. Plots had ik een startnummer voor ‘Zeeland’s mooiste‘ en liep ik 5 kilometer over het strand heen en 5 kilometer door de duinen terug. Dat was toch wel erg gaaf! Zondag deed ik er een schepje bovenop. Ik stond aan de start van de Halve van Renesse

Niets te verliezen, geen tijdsdoel voor ogen, maar vooral genieten. Dat was het motto waarmee ik zondag vertrok. De zon stond hoog aan de hemel, er was veel volk op de been en volle terrasjes zorgen voor het vakantiegevoel in de Zeeuwse badplaats Renesse. Relaxt stonden we met een groep Zeeuws-Vlamingen nabij de start: ons kent ons. Dat relaxte gevoel was ik abrupt kwijt toen iemand vertelde, dat de Halve van Renesse – wat zwaarte betreft – te vergelijken is met een marathon. Nee! Daar had ik geen rekening mee gehouden. Die focus had ik niet!

Enigszins zenuwachtig begon ik aan de loop. De eerste kilometer voelden mijn benen als lood. Was ik wel in staat om 21 kilometer te hardlopen met dit weer en op dit parcours? Ik voelde twijfel, maar probeerde dit om te zetten in kracht en liep met de meute mee over het pad in de duinen. Na een kleine 5 kilometer arriveerden we bij de eerste watervoorziening. Gauw wat water drinken en weer door.

Daar was de zee! En het zand… Het strand staken we schuin over tot aan de vloedlijn. Gelukkig, het was eb! Over het harde zand, in de volle zon, liepen mijn loopmaatje en ik schouder aan schouder. Zij kon harder, maar besloot dat zachter wijzer was en bleef bij mij. Zweetdruppels veegde ik van mijn voorhoofd en ik vreesde dat zonnefactor 30 onvoldoende was. Ik kon redelijk tempo houden en richtte me telkens op de volgende rij paalhoofden.

Na zo’n 6 kilometer strand – rond kilometer 11 – begon het zware werk. Bij het beklimmen van de eerste duin sloot ik aan bij het wandeltempo van mijn voorgangers. Wat was dat heftig! Bovenop voelde ik gelijk dat er vrijwel geen zuchtje wind was. De paden die vlak lagen en naar beneden leidden waren prima om te hardlopen. De volgende duin omhoog probeerde ik in looptempo. Terwijl mijn benen halverwege verzuurden besefte ik, dat ik besloten had te genieten van deze trailrun. Ik ging over naar wandeltempo en kon mezelf boven herpakken.

Bij kilometer 12 stond de tweede drinkpost. Helaas! Het water was op… Gelukkig had ik mijn heupgordel aan met twee kleine flesjes water en deelde met m’n loopmaatje. Over een veerooster liepen we zo het natuurgebied in. Mooi! Nog meer glooiende duinen, loslopende pony’s, soms bomen en struiken die voor schaduw zorgden en dan weer open vlaktes. In de verte een groepje runderen en wat dichterbij een mooi veulen.

Bij kilometer 17 stond de derde drinkpost; eindelijk fris water. Water smaakt zo heerlijk! De laatste kilometers van deze halve marathon waren niet zo zwaar meer. De paden waren tamelijk egaal, we liepen over enkele fietspaden en even midden op de weg. Het was geweldig om onder de boog van de finish door te lopen en mijn sporthorloge te stoppen. Halve van Renesse: check!

Via Omroep Zeeland kun je in tweeënhalve minuut een samenvatting van de Halve van Renesse bekijken.

Beeldmateriaal via www.uitslagensoftware.nlfotorunner.nl/ArjanSchotanus en in eigen beheer.
© Margo Hermans, mei 2017
, , , , , ,

Over Margo Hermans

Op aarde ~ 1972 | Directiesecretaresse ENGIE ~ 1994 | Eega ♥ Han ~ 1997 | Schilderen & tekenen ~ 1998-2015 | Mama ♥ Stijn ~ 2003 | Hardlopen ~ 2009 | Medeorganisator VESTROCK ~ 2010-2014 | Eigen blog aangedurfd ~ 2014 | Minerva Netwerk Directiesecretaresses, lid werkgroep ~ 2014 | Redactielid De Snisser Courant ~ 2014 | Medeorganisator d’Ossekoppenloop ~ 2014 | Eindredactie De Snisser Courant ~ mei 2015 | Eerste marathon ~ april 2017

Bekijk alle berichten van Margo Hermans

Abonneren

Abonneer op onze RSS feed en sociale profielen om updates te ontvangen.

14 reacties op “Zweetdruppels”

  1. Hans Oud Zegt:

    Práchtig …
    Hartelijke groet,
    Hans Oud.

    Liked by 1 persoon

  2. egoecho Zegt:

    Ren Esse, ren!
    Oké, te flauw 🙂
    Mooi werk, genietend presteren.

    Liked by 1 persoon

  3. Patty Zegt:

    Wederom diep onder de indruk! Mooi verslag ook weer.
    XxX

    Liked by 1 persoon

  4. Ellie Schmitz Zegt:

    En weer heb jij jezelf overtroffen, Margo. Uitgelopen de ‘Halve van Renesse’ en je gedachten kunnen omzetten zodat je ook hebt kunnen genieten! Stoer en heel goed 😀

    Liked by 1 persoon

  5. Rob Alberts Zegt:

    Respectvolle groet,

    Liked by 1 persoon

  6. Matroos Beek Zegt:

    Knap Margo!

    Liked by 1 persoon

  7. kool-family Zegt:

    Terug de lat wat hoger gelegd. Super!

    Liked by 1 persoon

  8. Vlijtig Liesje Zegt:

    Goed van je zeg! Ik herken die twijfels die je onderweg kunt hebben of je iets wel kunt. Heerlijk om dan te merken dat je het wel degelijk in je hebt.

    Liked by 1 persoon

  9. Dennis Vlassenrood Zegt:

    Cool verhaal Margo!

    Liked by 1 persoon

%d bloggers liken dit: