Buiten spelen

6 september 2017

Blog

Weken had ik er al zin in: Zeeuwse Obstacle Run in Goes. In mijn ogen ‘buiten spelen voor grote mensen’. In 2014 nam ik voor het eerst deel (Lezen? Zeeuwse klei). Ik vond het geweldig en genoot echt met volle teugen. Dus zodra ik me kon aanmelden voor de editie van 2015 twijfelde ik geen seconde (Lezen? I love apenkooi). In 2016 sloeg ik – vanwege vakantie – een jaartje over. Nu stond ik – met een grote glimlach – weer aan de start van het evenement.

Vorige twee edities nam ik als enkeling deel, nu vormde ik samen met loopmaatje Johnny een duo. Hij was mogelijk nog enthousiaster dan ik! Ruim voor tijd arriveerden we. Heerlijk wanneer het nog rustig is, je eenvoudig kunt parkeren en alle tijd hebt om een kopje thee te drinken. We bespraken ons plan: vooral op het gemakje doen en genieten deze middag. Er zo’n driehonderd deelnemers. Telkens startte er een groep van veertig mensen tegelijk, zodat de lopers niet te lang moesten wachten bij elks van de twintig obstakels. Wij startten in de laatste groep.

De route was voor ons grotendeels bekend. Eerst het aangelegde mountainbike-parcours met die lastige klimmetjes. Mijn hartslag schoot omhoog en ik kwam niet in mijn adem. We kropen onder netten, stapten in banden en liepen over stammetjes. Daarna was daar de baggersloot; pikzwarte modder kleurde ons.

Het parcours was grotendeels verhard, maar soms liepen we over gras of grindpaden. We kropen door rioleringsbuizen en sprongen over hooibalen. Daar was het kanaal; ik keek er naar uit. Deze keer waren pallets aan elkaar vast gemaakt en was het de bedoeling dat je ‘over water’ naar de overkant liep. Ik haalde tot halverwege en zwom verder van het kanaal over. Heerlijk om te zwemmen en weer schoon te worden. Mijn loopmaat gaf me een hand en hielp me uit het water. Hem was ‘lopen over water’ wel gelukt!

Vooraf zei ik, “autoband sjouwen doen we als duo samen met één band”. Tot het zover was. Ik pakte ook zelf een band en droeg deze een paar honderd meter. Door het water waden met zo’n band is trouwens tamelijk lastig.
De mannen van de vrijwillige brandweer hadden een mooie klus! Ze stonden boven op een grote berg grond en hadden de taak lopers flink te grazen te nemen. Ze spoten met de brandweerslangen flink water op iedereen. Probeer dan die berg maar eens op te lopen!

Na het beklimmen van een stuk of vier autowrakken was er even rust in het parcours. We liepen door een natuurgebiedje, langs een kinderboerderij en een park. Mooi moment om even te herstellen van alle inspanningen.

“Huh, wat moeten we daar doen?”, vroeg ik mijn loopmaat.

Via De Zouterij arriveerden we bij Havenkanaal. “Huh”, zei ik tegen mijn loopmaat. “Wat moeten we daar doen?”. Even stil staan en kijken leerden ons dat het de bedoeling was in het kanaal te springen, via een bieten net omhoog te klimmen naar een bakje wat aan een kraan hing en daarin klimmen. En van daaruit weer naar beneden het kanaal in springen. Het plan volgende we en warempel, het was veel eenvoudiger dan ik dacht. Bijna tegelijkertijd sprongen we uit het bakje en zwommen we naar de kade. Mijn loopmaat hield het bietennet strak, zodat ik eenvoudig naar boven kon klimmen. Wat een leuk obstakel was dit!

Bij de brug aan de Ringbaan stapten we het water in, zwommen we onder de brug door en klommen de palen op. Schuivend langs een touw bereikten we de waterkant. Een stukje rennen en weer het water in. Weer hangend aan een touw, telkens handen overpakkend, bereikte ik de overkant. Via een ladder klommen we nogmaals de kade op en liepen verder. Een laatste bietennet en een sprong in een grote container met koud water om schoon te spoelen. Als afsluiter was daar de verrassing: een luchtkussen. Met een glimlach van oor tot oor liepen we over de finish. Wat een geweldige middag buiten spelen!

Beeldmateriaal door Johnny Dooms; hij heeft altijd z’n fotocamera bij zich.
© Margo Hermans, september 2017

* Zeeuwse Obstacle Run wordt georganiseerd om geld op te halen voor Stichting Jayden. Deze stichting zet zich in tegen neuroblastoom kinderkanker.

Foto’s gevonden via Zeeuwse Obstacle Run

, , , , ,

Over Margo Hermans

Op aarde ~ 1972 | Directiesecretaresse ENGIE ~ 1994 | Eega ♥ Han ~ 1997 | Schilderen & tekenen ~ 1998-2015 | Mama ♥ Stijn ~ 2003 | Hardlopen ~ 2009 | Medeorganisator VESTROCK ~ 2010-2014 | Eigen blog aangedurfd ~ 2014 | Minerva Netwerk Directiesecretaresses, lid werkgroep ~ 2014 | Redactielid De Snisser Courant ~ 2014 | Medeorganisator d’Ossekoppenloop ~ 2014 | Eindredactie De Snisser Courant ~ mei 2015 | Eerste marathon ~ april 2017

Bekijk alle berichten van Margo Hermans

Abonneren

Abonneer op onze RSS feed en sociale profielen om updates te ontvangen.

10 reacties op “Buiten spelen”

  1. Mari Durieux Zegt:

    Wat leuk om dat met zijn tweeën te kunnen doen!

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  2. Johnny Zegt:

    Wat een leuk verslag van een schitterende dag 😀
    Genieten van begin tot einde, en een heerlijk frietje als afsluiter 😀

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  3. Ellie Schmitz Zegt:

    Stoer en knap, dat vind ik het! Fijn dat je er zo van hebt genoten, Margo!

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  4. marleen hermans Zegt:

    leuk om dit verslag weer te lezen. Jij noemt het spelen. Zo ervaar je dat vast! ik zou het zwoegen noemen!

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  5. katrn Zegt:

    Leuk dat je zoveel foto’s hebt!

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: