Weergoden

13 september 2017

Blog

Hoe vaak per uur kun je op een weerapp kijken? Nou heel vaak! Afgelopen weekend stond bij ons in het dorp de vierde editie van d’Ossekoppenloop op de agenda. Een hardloop- en wandelwedstrijd die deel uitmaakt van een reeks trimlopen binnen de regio Zeeuws-Vlaanderen en net over de grens in België. Al een paar maanden waren we met een aantal dorpsgenoten actief bezig met organiseren. Toen regen dreigde op het moment suprême, werd ik zenuwachtig.

Dagen vooraf had ik al gezien dat op zaterdag 9 september een donkere wolk en regen voorspeld werd. Ik was ervan overtuigd dat die 7 mm regen niet allemaal tussen 3 en half 5 ’s middags zou vallen. Maar toen het zaterdag telkens opnieuw regende, werd ik nerveus. Wat nou als al die hardlopers ineens niet willen rennen in de regen?

Om kwart over 1 ’s middags liep ik, onder mijn paraplu, naar het dorpshuis. In mijn hardloopschoenen had ik na een paar meter al natte tenen. Maar eenmaal binnen zag ik door het raam, dat buiten de zon begon te schijnen. Waren de weergoden ons toch goed gezind?

Steeds meer deelnemers arriveerden. Ik hield het aantal uitgegeven nummers in de gaten. In mijn binnenste maakte ik een vreugdesprongetje! Het eerste jaar waren er zo’n 250 deelnemers, de 2 daaropvolgende jaren telkens zo’n 200. We hoopten dit jaar weer op hetzelfde aantal; het leek goed te gaan!

Om kwart voor 3 gaf mijn papa het startschot voor de kidsrun. Onder luid applaus renden de kinderen weg voor een letterlijk rondje om de kerk. Aangemoedigd door de omroeper bleven we klappen tot ieder kind gefinisht was! Trotse ouders vingen hun kroost op.

Ik riep: “Hé mama” en zag de trotse blik in haar ogen.

Even voor 3 uur informeerde ik snel bij de inschrijftafel. Het leek erop dat we ruim over de 200 aanmeldingen hadden! Ik kon alleen maar denken ‘wauw’ en liep naar de start. Ik ging aan de rechterkant staan. Mijn papa loste weer het startschot. Ik liep aan de kant waar het huis van mijn ouders staat. Met een brok in mijn keel zag ik mijn mama in de deuropening staan. Ik riep: “hé mama” en zwaaide even. Ik zag de trotse blik in haar ogen.

Ik liep heerlijk. De zon scheen, maar het was niet te warm. Buitendijks langs de Westerschelde stond de wind gunstig en was matig. Het stukje onverhard parcours lag er prima bij. En ik had goeie benen! Ik finishte met een gemiddelde van 10,5 kilometer per uur over een afstand van 8 kilometer. Dat maakte me zeer tevreden.

Aan het einde van de middag maakten we een rekensommetje van de deelnemers aan alle afstanden. 245 mensen hadden de weg naar onze trimloop gevonden! Dankzij de hulp van zo’n 75 vrijwilligers, en de weergoden, was editie 4 van de d’Ossekoppenloop weer succesvol!

 

Beeldmateriaal: Mark Missoorten (Karma Fotografie), Running Vibes, Jan van der Hooft (Jean de la Tête), Gino van den Broecke (GvdB Freelancing), Marja Jansen.
© Margo Hermans, september 2017

Foto’s bekijken van d’Ossekoppenloop 2017? Dat kun je hier.

, , , , , ,

Over Margo Hermans

Op aarde ~ 1972 | Directiesecretaresse ENGIE ~ 1994 | Eega ♥ Han ~ 1997 | Schilderen & tekenen ~ 1998-2015 | Mama ♥ Stijn ~ 2003 | Hardlopen ~ 2009 | Medeorganisator VESTROCK ~ 2010-2014 | Eigen blog aangedurfd ~ 2014 | Minerva Netwerk Directiesecretaresses, lid werkgroep ~ 2014 | Redactielid De Snisser Courant ~ 2014 | Medeorganisator d’Ossekoppenloop ~ 2014 | Eindredactie De Snisser Courant ~ mei 2015 | Eerste marathon ~ april 2017

Bekijk alle berichten van Margo Hermans

Abonneren

Abonneer op onze RSS feed en sociale profielen om updates te ontvangen.

6 reacties op “Weergoden”

  1. Mari Durieux Zegt:

    Wat leuk dat je het mee organiseert, mensen hebben vaak niet eens door dat het stiekem best wat werk is. Als er dan een mooie opkomst is voelt dat al als een beloning

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  2. Patty Zegt:

    Je krijgt wat je verdient (jeetje, is het nu met t of d op het eind?) zeggen ze dan 🙂
    Leuk verslag weer. XxX

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  3. marleen hermans Zegt:

    Het was een gezellige middag. Heel erg goed georganiseerd. En wat een prijzen. Voor elke deelnemer een flesje kiplekker, en een waardebon van een sportzaak, en ieder een tombola prijs. Hulde aan de vrijwilligers, zonder hen kun je zoiets groots niet organiseren . Leuk om te horen, dat je vader even in het zonnetje werd gezet, Al 75 jaar inwoner van Ossenisse en dan steeds in het zelfde huis, waar je mama in de deuropening stond te zwaaien. Robert vond het ook leuk dat ze daar stond te kijken. Op naar de vijfde keer

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: