Rennen op Schier

4 oktober 2017

Blog, Wereldbol, Beleven

Overnacht ik ergens anders, dan vind ik het heerlijk om even mijn hardloopschoenen aan te trekken en daar een rondje te lopen. Het maakt niet uit, in het binnen- of buitenland, hardlopen in een nieuwe omgeving lonkt altijd!

Rond de klok van 11 uur ’s morgens werden we in Lauwersoog verwacht. Zoeken op Google Maps leerde mij dat we 375 kilometer autorijden voor de boeg hadden. Wat een afstand! ’s Morgens om 7 uur vertrokken we. Booze Wijf was onze plaats van bestemming. Koffie en lekkers stond al op ons te wachten.

Een kleine boot bracht ons naar de overkant. Op Schiermonnikoog stonden fietsen te wachten. Binnen de groep waarmee we op pad waren, was niet iedereen even mobiel. Elektrische fietsen stonden voor ons gereed. Voor het eerst fietste ik op zo’n dergelijke fiets; voor mij voelde het een beetje als ‘smokkelen‘.

Fietsen was niet het enige wat we deden. We lunchten in Strandpaviljoen De Marlijn, strandjutter Thijs vertelde ons honderduit over zijn jutavonturen en vondsten. Bij Atelier Schier schilderde ik een kleine herinnering.

De volgende ochtend stond mijn wekker om 7 uur. Ik keek door het raam naar buiten en zag de zon opkomen. Snel trok ik mijn hardloopkleding en -schoenen aan. Buiten keek ik om mij heen en ik koos voor de route ‘rechtdoor’. Mist hing laag over de weilanden. Na anderhalve kilometer sloeg ik rechtsaf. Een schelpenpad ging over in een pad bedekt met hooi. Terwijl ik naar de vuurtoren keek, belde pa. Hij maakte zich grote zorgen over ma. Daar stond ik dan op Schiermonnikoog. Ik was moe. Rennen was zwaar.

Ik ging verder richting de zee en kreeg een brok in mijn keel. Weg van alles en iedereen rolden grote tranen over mijn wangen. ‘Hoe moet het nu verder met mijn mama’, herhaalde zich als een mantra in mijn hoofd. Na een paar diepe zuchten, liep ik terug naar het hotel. Een snelle douche zorgde ervoor dat ik fris bij de groep aan de ontbijttafel aanschoof.

Ondertussen zijn we twee weken verder.
Mama – taai als ze is – is een vechter.

Beeldmateriaal in eigen beheer.
 © Margo Hermans, oktober 2017
, , , , ,

Over Margo Hermans

Op aarde ~ 1972 | Directiesecretaresse ENGIE ~ 1994 | Eega ♥ Han ~ 1997 | Schilderen & tekenen ~ 1998-2015 | Mama ♥ Stijn ~ 2003 | Hardlopen ~ 2009 | Medeorganisator VESTROCK ~ 2010-2014 | Eigen blog aangedurfd ~ 2014 | Minerva Netwerk Directiesecretaresses, lid werkgroep ~ 2014 | Redactielid De Snisser Courant ~ 2014 | Medeorganisator d’Ossekoppenloop ~ 2014 | Eindredactie De Snisser Courant ~ mei 2015 | Eerste marathon ~ april 2017

Bekijk alle berichten van Margo Hermans

Abonneren

Abonneer op onze RSS feed en sociale profielen om updates te ontvangen.

8 reacties op “Rennen op Schier”

  1. Marlies Zegt:

    Wat een mooi aangrijpend verhaal weer xx

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  2. shivatje Zegt:

    Kijk eens in je hartje en kijk ook eens hoe sterk en taai jezelf bent.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  3. Matroos Beek Zegt:

    Niet makkelijk Margo… ik leef met je mee. Draag ook goed zorg voor jezelf en geniet van de mooie momenten zoals op schoon Schier. Lieve groet.

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  4. Ellie Schmitz Zegt:

    Ontroerend hoe jij nu in je binnenste laat kijken, dapper ook, net zo dapper als je mama. Sterkte ❤️

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  5. Patty Zegt:

    Interessante naam ‘Booze Wijf’ en dat zal je af en toe best eens zijn: ‘waarom mijn mamma!?!’ Extra sterkte gewenst voor jouw sterke mamma en voor jou, mooi mens.
    XxX

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  6. Sandra Zegt:

    Dit ‘pakt’ mij Margo. Sterkte voor jou, je mama en je pa… makkelijk is dit alles nooit. Wel goed dat je het er voor een stuk toch kan ‘aflopen’. Veel moed!

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  7. marleen hermans Zegt:

    wat moet jij je verdrietig en machteloos hebben gevoeld, na het telefoontje van je pa, Je ma is inderdaad een echte vechter. Sterkte voor je dierbaren.

    Like

    Beantwoorden

  8. wakkersgedichten Zegt:

    Alle goeds…

    Herinner mij de walviskaken
    rechtopstaand
    er onderdoor lopen
    Dat als kind
    …immens

    Hoop dat jij er
    kracht van krijgt
    en door kunt geven
    aan de familie.

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: