Onderuit in de modder

22 november 2017

Blog

margohermans margo hermans veldrit cyclocross veldrijden tocht der tochten ronde van het waasland reynaert hulst

Een feestje op zaterdagavond. Al dansend de nacht in en op zondagochtend de wekker om 7 uur. Niet uitgerust drukte ik de wekker uit en dacht: ‘Nu al? Ben ik wel fit genoeg?’. Ik maakte me een beetje zorgen over de activiteit die voor de zondagochtend op de planning stond: Mijn eerste veldrit.

Hardlopen is mijn sport; sinds een paar maanden fiets ik ook. Op de fiets maak ik wekelijks mijn kilometers. Eerst had ik een fiets in bruikleen; nu heb ik er zelf één. Eentje die geschikt is voor het fietsen op asfalt en door de bossen: een cyclocross. Toen manlief mij laatst vroeg samen deel te nemen aan een lokale veldrit was ik enthousiast, maar ook een beetje huiverig. Zou ik dat crossen door de bossen wel kunnen?

Ruim 1000 deelnemers waren er zondag aanwezig bij de Ronde van het Waasland. Ik kon mijn oren niet geloven: 1000?! Een groot sportevenement in de regio dus. Ik besefte nooit eerder, dat de ‘Tocht der Tochten’ deze omvang had. Met kriebels van spanning klikte ik mijn fietsschoenen vast in de pedalen en reed ik achter mijn lief en zijn fietsmaten aan.

Manlief beloofde me deze tocht samen te fietsen. Hij reed voorop en vertelde me telkens wat te doen. Ik probeerde te doen wat hij zei. Al na een enkele kilometer, bij het oprijden van een helling, viel ik. Twee anderen, gelukkig onbekenden, nam ik in mijn val mee. Daar lag ik onder mijn fiets, met een voet nog vast in het kliksysteem. Even voelde ik me hulpeloos. Maar vrij snel krabbelde ik recht, liep naar boven, zwierde mijn been over de fiets en begon weer te trappen. Gelukkig had ik nergens pijn.

Zanderige bospaden, asfalt, kinderkopjes, gravel en modder wisselden elkaar af. Door het bos, over de stadswallen, langs de vest, rondom de stad of door een dorp. Het ene moment ging het al wat beter dan het andere. Spannend vond ik het pad langs de vest; stel je voor dat ik daarin zou vallen! Gegarandeerd dat ik kopje onder zou gaan…

Na 3 regenbuien en al die fietsers die voor ons over de paden reden, was het soms lastig sturen. Nog 2 keer lag ik in de modder. Ook toen lukte het me om redelijk rap mijn schoen los te klikken, op te staan en verder te gaan.

Ik vond het geweldig. En eigenlijk wist ik dat wel vooraf. Ik hou van obstacle runs, fun runs en trails. Dus wat modder tijdens het fietsen schrikt me niet af. Het technische onderdeel van veldrijden onder de knie krijgen – goed leren sturen – dat vraagt nog wel  aandacht. Ach ja, al doende leer ik. Wanneer gaan we weer?

Beeldmateriaal in eigen beheer.
© Margo Hermans, november 2017
, , , , , , ,

Over Margo Hermans

Op aarde ~ 1972 | Directiesecretaresse ENGIE ~ 1994 | Eega ♥ Han ~ 1997 | Schilderen & tekenen ~ 1998-2015 | Mama ♥ Stijn ~ 2003 | Hardlopen ~ 2009 | Medeorganisator VESTROCK ~ 2010-2014 | Eigen blog aangedurfd ~ 2014 | Minerva Netwerk Directiesecretaresses, lid werkgroep ~ 2014 | Redactielid De Snisser Courant ~ 2014 | Medeorganisator d’Ossekoppenloop ~ 2014 | Eindredactie De Snisser Courant ~ mei 2015 | Eerste marathon ~ april 2017

Bekijk alle berichten van Margo Hermans

Abonneren

Abonneer op onze RSS feed en sociale profielen om updates te ontvangen.

21 reacties op “Onderuit in de modder”

  1. shivatje Zegt:

    Na een avondje doorzakken en dat dit de volgende dag gaan doen respect ervoor.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  2. Mari Durieux Zegt:

    ik vind het dapper zo op de fiets, fietsen is niet mijn ding (ja gewoon in de stad op een normale fiets) maar verder voorovergebogen op een snelle fiets door de bossen, respect hoor.

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  3. Ellie Schmitz Zegt:

    Het lijkt mij heerlijk zo bezig te zijn en te genieten, want dat doe je, duidelijk leesbaar tussen de regels door!! Helaas voor mij niet weggelegd hoewel ik graag en veel fiets, maar ik maak dan gewone tochtjes en fiets met ondersteuning. Ook genieten!

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  4. Patty Zegt:

    Gaaf weer hoor. Aangezien ik nogal een control-freak ben, zeker aangaande mijn lichaam…ik weet niet of ik die ‘click-pedalen’ prettig zou vinden…lig je daar met 1 voet dus nog vast aan je fiets. Akelig idee.

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  5. Siska Zegt:

    top hoor.

    Like

    Beantwoorden

  6. bontebikersclinge Zegt:

    Wanneer gaan we weer?

    Op zondag 21 januari 2018 nodigen we je van harte uit voor onze 2e Sloeber MTB-tocht die start vanaf de kantine van voetbalvereniging Clinge te Clinge.

    Zie: https://www.facebook.com/events/1397114133675519/permalink/1463292453724353/

    Graag tot dan!
    Groeten,

    de Bontebikers – Clinge

    Liked by 2 people

    Beantwoorden

  7. Matroos Beek Zegt:

    Prachtig de foto’s. Wat ben je toch een kei!

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  8. karinhaarblog Zegt:

    heerlijk zeg,goed bezig en wat een leuke foto’s

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

  9. Suzan Zegt:

    Gaaf. Wel wat anders dan op je werk er netjes bij te moeten lopen. Maar misschien ook gewoon omdat je ook een meisje uit de polder bent en niet bang bent van een beetje slik.

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

Trackbacks/Pingbacks

  1. Pijnstiller | Margo Hermans - 29 november 2017

    […] We fietsen door polders en bossen waar ik nog nooit was geweest. Ook nu lag ik, net als tijdens mijn eerste veldrit, weer 3 keer in de modder. Ik vond het geweldig. Niet denken. Gewoon trappen, kilometers maken, […]

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: