In het hospice

11 april 2018

Blog

margohermans margo hermans hospice mama kanker tumor zorg familie liefde ziekte doodDe laatste autorit van mama was er een met de ambulance en voerde haar van thuis naar het hospice (Dicht tegen haar aan). Daar verbleef ze de laatste weken van haar leven. In het hospice maakte zij haar levenscirkel rond.

Op 14 februari arriveerde mama met de ambulance in het hospice ‘De Meander’. Met veel warmte werden we daar ontvangen. Het voelde meteen goed. De huisarts had aangeboden, dat er thuis een ziekenhuisbed geplaatst kon worden met extra zorg. Mama wilde dat niet. Ze gaf aan, dat ze dan nog geen rust zou hebben. Ze nam de juiste beslissing.

In het hospice draait alles om de mens die in de laatste fase van het leven verkeerd. Door de professionele zorg en liefdevolle aandacht van verpleegkundigen en vrijwilligers, konden papa en ik de zorg voor mama loslaten. Wat ik mooi vond, naast alle zorg, was dat ze bijvoorbeeld dagelijks vroegen: “Wat wilt u vanavond eten, mevrouw Hermans. Waar heeft u zin in?”. Pannenkoeken, een wafel of zure mosseltjes met brood. Niets was teveel. En was mama alleen, dan kwamen ze vaak even bij haar voor een praatje. Even een hand op haar hand leggen.

Elke dag, 4 weken lang, bezocht ik mama. Soms een keertje extra op de dag. Altijd lichtten haar ogen op wanneer ik mijn hoofd om de deur stak. Zo ook bij de anderen die haar een bezoekje brachten. Ik merkte, dat ze rond lunchtijd vaak het fitste was. Daarom at ik vaak, ook tijdens werkdagen, ’s middags bij haar. We kletsen over van alles en over niets. Gewoon bij elkaar zijn, dat was het meest belangrijke. Elkaar even aanraken. Een kus. Dat was waar we van genoten.

Vooraf aan de periode van het hospice, toen we thuis nog voor mama zorgden, zeiden mensen tegen me: “Geniet nog van elkaar. Koester de momenten”. Toen begreep ik niet dat dit nog kon. Maar het verblijf van mama in het hospice leverde echt nog hele mooie momenten op. Extra herinneringen opgeborgen in de vele laatjes van mijn hart. Herinneringen voor altijd. ❤️

Beeldmateriaal in eigen beheer.
© Margo Hermans, april 2018
, , , , ,

Over Margo Hermans

Op aarde ~ 1972 | Directiesecretaresse ENGIE ~ 1994 | Eega ♥ Han ~ 1997 | Schilderen & tekenen ~ 1998-2015 | Mama ♥ Stijn ~ 2003 | Hardlopen ~ 2009 | Medeorganisator VESTROCK ~ 2010-2014 | Eigen blog aangedurfd ~ 2014 | Minerva Netwerk Directiesecretaresses, lid werkgroep ~ 2014 | Redactielid De Snisser Courant ~ 2014 | Medeorganisator d’Ossekoppenloop ~ 2014 | Eindredactie De Snisser Courant ~ mei 2015 | Eerste marathon ~ april 2017

Bekijk alle berichten van Margo Hermans

Abonneren

Abonneer op onze RSS feed en sociale profielen om updates te ontvangen.

10 reacties op “In het hospice”

  1. Mari Durieux Zegt:

    Wat fijn dat je de laatste weken on de hospice je nog wat extra hebben gegeven. Ik herken het samen zijn en gewoon praten over koerjes en kalfjes of gewoon niets zeggen en samenzijn. Het is de meerwaarde in de laatste weken, ik maakte het mee bij mijn vader (die was wel thuis in een ziekbed). Ik sta aan de vooravond om hetzelfde met mijn moeder mee te maken en de kans is groot dat de keuze een hospice gaat worden. Fijn om jou ervaring daarover te lezen,

    Liked by 1 persoon

  2. Matroos Beek Zegt:

    Herkenbaar. Die laatste weken heb ik ook zo ervaren met mijn vader. Hij is wel thuis verzorgd en gestorven omdat dit zijn uitdrukkelijke wens was. Zijn zus die verpleegkundige was, hield zich dag en nacht bezig met de medische zorg. Er was ook veel steun van de huisarts. De herinneringen aan deze intense periode van samenzijn voor zijn sterven, brachten ook troost.

    Liked by 1 persoon

  3. shivatje Zegt:

    Zoiets blijft hangen en draag je als een mooie herinnering mee.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

  4. Johnny Zegt:

    Fijn dat jullie die mooie momenten in alle rust hebben kunnen genieten.
    Koester jullie mooie herrieneringen.

    Liked by 1 persoon

  5. Patty Zegt:

    Dank voor het delen lieve Margo. Het kan vast bijdragen aan het maken van een keuze, voor mensen in een soortgelijke situatie.
    Dikke knuffel ! XxX

    Liked by 1 persoon

  6. Rob Alberts Zegt:

    Fijn dat je deze warme momenten kunt koesteren.

    Meelevende groet,

    Liked by 1 persoon

  7. Ellie Schmitz Zegt:

    Wat heerlijk voor je moeder en jou dat het nog zo fijn samen kon zijn. Zoveel mooie herinneringen die je bij je draagt, Margo. Hetzelfde heb ik ervaren met mijn vader, het laatste jaar van zijn leven, maar dan thuis. Zoveel warmte en liefde waar we ook samen van hebben genoten!!

    Liked by 1 persoon

  8. Stefanie's Wereld Zegt:

    Een geschenk, lijkt me dit nog even. Mooi geschreven, Sterkte.

    Liked by 1 persoon

%d bloggers liken dit: